تی به رهت ایمهنم

دومين جشنواره منطقه اي شعر بختياري تمدار بيت

una — Thu, 19 Jun 2008 19:57:18 GMT

انجمن شعر و ادب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان اردل با همكاري اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي
استان چهار محال و بختياري ، در سال نو آوري و شكوفايي - در راستاي سياستهاي راهبردي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در ارتباط با اهتمام به ويژ گيهاي فرهنگ بومي ،محلي و اقوام - به منظور پاسداشت و حفظ و ارتقاي ادبيات بختياري و نيز ارج نهادن به شاعران پيشكسوت و شناسايي چهره هاي جوان اين عرصه اقدام به برگزاري دومين جشنواره منطقه اي شعر بختياري مينمايد.
استانهاي شركت كننده:

چهارمحال و بختياري، خوزستان ، لرستان ، اصفهان و كهگلويه و بوير احمد و ...

اهداف جشنواره:

ايجاد شايستگي هاي حوزه انديشه و شعر بختياري و اهتمام به باز آفريني و نو آوري در ادبيات مكتوب بختياري
ايجاد بستر مناسب جهت تقويت و ارتباط شاعران جوان و پيشكسوت
تجلي فرهنگ ايراني و اسلامي به ويژه فرهنگ ايثار و شهادت و مقام و منزلت ائمه هدي (ع) در شعر بختياري
ارج نهادن به شاعران پيشكسوت و معرفي چهره هاي جوان و تجليل از آثار برجسته

آخرين مهلت ارسال آثار 10 مرداد 87
اجراي جشنواره 6 شهريور 87

براي اطلاع بيشتر در مورد دومين جشنواره شعر تمدار بيت با شماره زير ميتوانيد تماس بگيريد
تلفن:03826223800
دور نگار: 03826222323
پست الكترونيك:ershadardal@gmail.com

مولایم...

una — Thu, 24 Apr 2008 07:56:56 GMT

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

دکتر علی شریعتی

harsam1 — Mon, 21 Apr 2008 17:33:45 GMT

دکتر علی شریعتی

harsam1 — Mon, 21 Apr 2008 17:25:39 GMT

عظمت همواره در جستجوی چشمی است که او را ببیند،

و خوبی همواره در انتظار خردی است که او را بشناسد

و زیبائی همواره تشنه دلی که با او عشق ورزد

و جبروت نیاز مند اراده ای که در برابرش ، به دلخواه ، رام گردد

و غرور در آرزوی عصیان مغروری که بشکندش و سیرابش کند

و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پر جبروت و مغرور ،

اما کسی نداشت .

دکتر علی شریعتی

جملات زیبا از بزرگان

harsam1 — Tue, 15 Apr 2008 05:58:18 GMT

کنفسیوس : به جای آنکه به تاریکی لعنت بفرستید ، یک شمع روشن کنید.

وئیس لومباردی : بردن همه چیز نیست ؛ امّا تلاش برای بردن چرا .

مثل آلمانی : افتادن در گل و لای ننگ نیست. ننگ در این است که آنجا بمانی.

فلوبر: خوشبختی یعنی هماهنگی با حوادث روزگار .

سارنف : داشتن پشتکار ، تفاوت ظریف بین شکست و کامیابی است.

لاوس : وقتی آنچه داریم می بخشیم ، آنچه نیازمند آنیم دریافت خواهیم کرد.

ارسطو : عاقل آنچه را که می داند ، نمی گوید ؛ ولی آنچه را که می گوید ، می داند.

ابوالعلا : باید از بدی کردن بیشتر بترسیم تا بدی دیدن.

منتسکیو : انسان همچون رودخانه است ؛ هر چه عمیق تر باشد ، آرام تر و متواضع تر است.

پرمودا باترا : مشکلات خود را بر ماسه ها بنویسید و موفقیت هایتان را بر سنگ مرمر.

اپیکور: کسی که از هیچ چیز کوچکی خوشحال نمی شود ، هیچگاه خوشبخت نخواهد شد.

هرسام

una — Mon, 14 Apr 2008 05:06:18 GMT

هرسام ، به گویش بختیاری (اشکهایم)

http://www.harsam.blogfa.com/

خدا...

harsam1 — Sun, 13 Apr 2008 07:02:18 GMT

نخستین اندیشه خداوند یک فرشته بود.

نخستین واژه خداوند یک انسان بود.

خداوند شرارت نمی کند . او به ما خرد و قدرت یادگیری می دهد

تا همواره مراقب دام های گمراهی و تباهی باشیم .

خداوند ما را

شبنم و اشک را

در تشنگی پر از مهر و محبتش خواهد نوشید.

جبران خلیل جبران

عشق

harsam1 — Sun, 13 Apr 2008 06:56:38 GMT

عشق رازی است مقدس .

برای کسانی که عاشقند

عشق برای همیشه بی کلام می ماند

اما برای کسانی که عشق نمی ورزند

عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست

جبران خلیل جبران

تو را دوست می دارم...

una — Mon, 24 Mar 2008 05:34:18 GMT

تو را به جای تمام کسانی که نشناختم دوست می دارم.

تو را به جای روزگارانی که نزیستم دوست می دارم.

تو را به عطر گرمی نان ،

به خاطر برفی که آب می شود

و به خاطر نخستین گناه دوست می دارم.

تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم.

و تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم...

دیربازیست چشمانم را به کوچه دوخته ام تا تو بیایی...

una — Tue, 11 Mar 2008 10:47:49 GMT

دیربازیست چشمانم را به کوچه دوخته ام تا تو بیایی

دیربازیست چشمانم را به کوچه دوخته ام تا تو بیایی. بیایی و من در برابر قدم های تو سر به قربانگاه عشق گذارم. بیایی تا همه گل های یاس مجروح برایت قصه انتظار را بگویند. و نرگس های عاشق دل بی سامانشان را در پیشگاه عظمت نگاهت به چشمه سار عشق بسپارند. قشنگم؛ کدامین صحرا بوسه بر قدم هایت می زند؟ کدامین خیمه منور است به نور پاکت؟ نازنینم ؛بهانه گیری دل کار را به جنون کشیده است! نمی آیی؟ نگاه ملتمس عاشقانت را پاسح نمی گویی؟ ای همه مرهم دل بیمارم دیگر نمی توانم پاسخی برای بهانه های دل بی قرارم بیاورم دیگر نمی توانم اشک را بی صدا بر گونه ها جاری کنم. می شنوی صدای ضجه های بی تابانه ام را؟ چه می گویم ؟! مگر می شود نشنوی! آه خدایا ... او می شنود و من نمی شنوم. صدای نجوایش را نمی شنوم . گریه هایش را نمی بینم و فکر می کنم فقط من بی تابم. او منتظر حقیقیست منتظر است تا بیاید و صدای علی گفتن فاطمه را بین در و دیوار از گوش زمان پاک کند . او منتظر است تا بیاید و فریاد العطش حسین (ع) را از نجوای نخلستان های کربلا بگیرد.......

معبودا چه بگویم از غم دلتنگی و شرم... دعا می کنم مولا بیاید و من هستیم را در راه تو و در رکاب مولا بدهم که از این باارزش تر هیچ ندارم... اللهم عجل لولیک الفرج