وئیس لومباردی : بردن همه چیز نیست ؛ امّا تلاش برای بردن چرا .
مثل آلمانی : افتادن در گل و لای ننگ نیست. ننگ در این است که آنجا بمانی.
فلوبر: خوشبختی یعنی هماهنگی با حوادث روزگار .
سارنف : داشتن پشتکار ، تفاوت ظریف بین شکست و کامیابی است.
لاوس : وقتی آنچه داریم می بخشیم ، آنچه نیازمند آنیم دریافت خواهیم کرد.
ارسطو : عاقل آنچه را که می داند ، نمی گوید ؛ ولی آنچه را که می گوید ، می داند.
ابوالعلا : باید از بدی کردن بیشتر بترسیم تا بدی دیدن.
منتسکیو : انسان همچون رودخانه است ؛ هر چه عمیق تر باشد ، آرام تر و متواضع تر است.
پرمودا باترا : مشکلات خود را بر ماسه ها بنویسید و موفقیت هایتان را بر سنگ مرمر.
اپیکور: کسی که از هیچ چیز کوچکی خوشحال نمی شود ، هیچگاه خوشبخت نخواهد شد.
نخستین اندیشه خداوند یک فرشته بود.
نخستین واژه خداوند یک انسان بود.
خداوند شرارت نمی کند . او به ما خرد و قدرت یادگیری می دهد
تا همواره مراقب دام های گمراهی و تباهی باشیم .
خداوند ما را
شبنم و اشک را
در تشنگی پر از مهر و محبتش خواهد نوشید.
جبران خلیل جبران
عشق رازی است مقدس .
برای کسانی که عاشقند
عشق برای همیشه بی کلام می ماند
اما برای کسانی که عشق نمی ورزند
عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست
جبران خلیل جبران
تو را به جای تمام کسانی که نشناختم دوست می دارم.
تو را به جای روزگارانی که نزیستم دوست می دارم.
تو را به عطر گرمی نان ،
به خاطر برفی که آب می شود
و به خاطر نخستین گناه دوست می دارم.
تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم.
و تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم...
