چهارشنبه دهم اسفند 1390
اینجا زاگرس است

در زردکوه بختیاری، اگر عقابی بخواهد 

بر فراز آسمان پرواز کند باید پرهایش را باج دهد 

( پیغام شیر علی مردان خان بختیاری به رضا شاه )

 دوشنبه دهم بهمن 1390
سلام به مندیر بهارون به اصالت بختیاری

به دختری از تبار زاگرس

سلام به شیهه افاق جلال و سلام به دوار محسن

و سلام به زن متولد ماکو شهربانوی عزیز

و سلام به همه دوستانی که نمیتونم جواب محبتاتونو بدم

دلتنگ همتونم

کاش میتونستم مثل قبل به یک یکتون سر بزنم

خیلی دوستون دارم

ایام به کامتان

 یکشنبه بیستم آذر 1390
همیشه فکر کن توی یه دنیایه شیشه ای زندگی میکنی

پس به طرف کسی سنگ پرتاب نکن

چون اولین چیزی که میشکنه دنیایه خودته

 پنجشنبه سی ام خرداد 1387
انجمن شعر و ادب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان اردل با همكاري اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي
استان چهار محال و بختياري ، در سال نو آوري و شكوفايي - در راستاي سياستهاي راهبردي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در ارتباط با اهتمام به ويژ گيهاي فرهنگ بومي ،محلي و اقوام - به منظور پاسداشت و حفظ و ارتقاي ادبيات بختياري و نيز ارج نهادن به شاعران پيشكسوت و شناسايي چهره هاي جوان اين عرصه اقدام به برگزاري دومين جشنواره منطقه اي شعر بختياري مينمايد.
استانهاي شركت كننده:

چهارمحال و بختياري، خوزستان ، لرستان ، اصفهان و كهگلويه و بوير احمد و ...

اهداف جشنواره:

ايجاد شايستگي هاي حوزه انديشه و شعر بختياري و اهتمام به باز آفريني و نو آوري در ادبيات مكتوب بختياري
ايجاد بستر مناسب جهت تقويت و ارتباط شاعران جوان و پيشكسوت
تجلي فرهنگ ايراني و اسلامي به ويژه فرهنگ ايثار و شهادت و مقام و منزلت ائمه هدي (ع) در شعر بختياري
ارج نهادن به شاعران پيشكسوت و معرفي چهره هاي جوان و تجليل از آثار برجسته

آخرين مهلت ارسال آثار 10 مرداد 87
اجراي جشنواره 6 شهريور 87



براي اطلاع بيشتر در مورد دومين جشنواره شعر تمدار بيت با شماره زير ميتوانيد تماس بگيريد
تلفن:03826223800
دور نگار: 03826222323
پست الكترونيك:ershadardal@gmail.com

 پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387
 

همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

 دوشنبه دوم اردیبهشت 1387

 دوشنبه دوم اردیبهشت 1387

عظمت همواره در جستجوی چشمی است که او را ببیند،

و خوبی همواره در انتظار خردی است که او را بشناسد

و زیبائی همواره تشنه دلی که با او عشق ورزد

و جبروت نیاز مند اراده ای که در برابرش ، به دلخواه ، رام گردد

و غرور در آرزوی عصیان مغروری که بشکندش و سیرابش کند

و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پر جبروت و مغرور ،

                            اما کسی نداشت .

دکتر علی شریعتی

 سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387
کنفسیوس : به جای آنکه به تاریکی لعنت بفرستید ، یک شمع روشن کنید.

وئیس لومباردی : بردن همه چیز نیست ؛ امّا تلاش برای بردن چرا .

مثل آلمانی : افتادن در گل و لای ننگ نیست. ننگ در این است که آنجا بمانی.

فلوبر: خوشبختی یعنی هماهنگی با حوادث روزگار .

سارنف : داشتن پشتکار ، تفاوت ظریف بین شکست و کامیابی است.

لاوس : وقتی آنچه داریم می بخشیم ، آنچه نیازمند آنیم دریافت خواهیم کرد.

ارسطو : عاقل آنچه را که می داند ، نمی گوید ؛ ولی آنچه را که می گوید ، می داند.

ابوالعلا : باید از بدی کردن بیشتر بترسیم تا بدی دیدن.

منتسکیو : انسان همچون رودخانه است ؛ هر چه عمیق تر باشد ، آرام تر و متواضع تر است.

پرمودا باترا : مشکلات خود را بر ماسه ها بنویسید و موفقیت هایتان را بر سنگ مرمر.

اپیکور: کسی که از هیچ چیز کوچکی خوشحال نمی شود ، هیچگاه خوشبخت نخواهد شد.

 دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387
 

هرسام ، به گویش بختیاری (اشکهایم)

http://www.harsam.blogfa.com/

 یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387

نخستین اندیشه خداوند یک فرشته بود.

نخستین واژه خداوند یک انسان بود.

خداوند شرارت نمی کند . او به ما خرد و قدرت یادگیری می دهد

تا همواره مراقب دام های گمراهی و تباهی باشیم .

خداوند ما را

شبنم و اشک را

در تشنگی پر از مهر و محبتش خواهد نوشید.

                                                جبران خلیل جبران

 یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387

عشق رازی است مقدس .

برای کسانی که عاشقند

عشق برای همیشه بی کلام می ماند

اما برای کسانی که عشق نمی ورزند

عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست

                                                                    جبران خلیل جبران

 دوشنبه پنجم فروردین 1387
 

 سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386
 

دیربازیست چشمانم را به کوچه دوخته ام تا تو بیایی

دیربازیست چشمانم را به کوچه دوخته ام تا تو بیایی. بیایی و من در برابر قدم های تو سر به قربانگاه عشق گذارم. بیایی تا همه گل های یاس مجروح برایت قصه انتظار را بگویند. و نرگس های عاشق دل بی سامانشان را در پیشگاه عظمت نگاهت به چشمه سار عشق بسپارند. قشنگم؛ کدامین صحرا بوسه بر قدم هایت می زند؟ کدامین خیمه منور است به نور پاکت؟ نازنینم ؛بهانه گیری دل کار را به جنون کشیده است! نمی آیی؟ نگاه ملتمس عاشقانت را پاسح نمی گویی؟ ای همه مرهم دل بیمارم دیگر نمی توانم پاسخی برای بهانه های دل بی قرارم بیاورم دیگر نمی توانم اشک را بی صدا بر گونه ها جاری کنم. می شنوی صدای ضجه های بی تابانه ام را؟ چه می گویم ؟! مگر می شود نشنوی! آه خدایا ... او می شنود و من نمی شنوم. صدای نجوایش را نمی شنوم . گریه هایش را نمی بینم و فکر می کنم فقط من بی تابم. او منتظر حقیقیست منتظر است تا بیاید و صدای علی گفتن فاطمه را بین در و دیوار از گوش زمان پاک کند . او  منتظر است تا بیاید و فریاد العطش حسین (ع)  را از نجوای نخلستان های کربلا بگیرد.......

معبودا چه بگویم از غم دلتنگی و شرم... دعا می کنم مولا بیاید و من هستیم را در راه تو و در رکاب مولا بدهم که از این باارزش تر هیچ ندارم... اللهم عجل لولیک الفرج

 پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386
 

در راه عزیزیست که با آمدنش هر قطب نما

قبله نما خواهد شد....

 یکشنبه سی ام دی 1386
 

حسین (ع) بیشتر از آب ...

تشنه لبیک بود...

افسوس که بجای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند

و بزرگ ترین دردش را بی آبی نامیدند.

(دکتر شریعتی)

 سه شنبه بیستم آذر 1386
 

به نام خدا

با عرض سلام و تسلیت سالروز شهادت نهمین اختر تابناك اسمان امامت و ولایت  خدمت شما دوستان عزیزم

امام جواد (علیه السلام) به عیادت یكی از یارانش كه بیمار شده بود رفت و در بالین او نشست و دید او گریه می كند و در مورد مرگ، بی تابی می نماید.

فرمود:" ای بنده ی خدا! از مرگ می ترسی؟ از این جهت كه نمی دانی، مرگ چیست؟ آیا اگر چرك و كثافت، تو را فرا گیرد و موجب ناراحتی تو گردد، و جراحات و زخمهای پوستی در بدن تو پدید آید و بدانی كه غسل كردن و شستشو در حمام، همه ی این چركها و زخمها را از بین می برد، آیا نمی خواهی كه وارد حمّام شوی و بدنت را شستشو نمائی و از زخمها و آلودگیها پاك گردی؟، و یا میل نداری به حمّام بروی و با همان آلودگی و زخم ها باشی!"

بیمار عرض كرد: البتّه دوست دارم در این صورت به حمّام بروم و بدنم را بشویم.

امام جواد (علیه السلام) فرمود:" مرگ (برای مؤمن) همان حمّام است، و آن آخرین پاكسازی آلودگی گناه، و شستشوی ناپاكیهاست بنابراین وقتی كه به سوی مرگ رفتی و از این مرحله گذشتی، در حقیقت از همه ی اندوه و امور رنج آور رهیده ای و به سوی خوشحالی و شادی روی آورده ای"

بیمار از فرموده ی امام جواد (علیه السلام) قلبی آرام پیدا كرد و خاطرش آسوده شد، عافیت و نشاط پیدا كرد و با آرامش استوار، دلهره و نگرانیش از بین رفت.

 یکشنبه هجدهم آذر 1386
 

ای مرا آزرده از خود؛ گر پشیمانی بیا
نغمه های ناموافق؛ گر نمی خوانی بیا

تا كه سر پیچیدی از راه وفا، گفتم: برو
جز وفا؛ اكنون اگر راهی نمی دانی بیا

یك نفس با من نبودی مهربان، ای سنگدل
زان همه نامهربانی؛ گر پشیمانی بیا

تاب رنجوری ندارم، در پی رنجم مباش
گر نمی خواهی كه جانم را برنجانی ، بیا

خود تو دانی دردها بر جان من بگذاشتی
تا نفس دارم اگر در فكر درمانی بیا

دشمن جانم تو بودی، درد پنهانم ز توست
با این همه شكوه ها ، گر راحت جانی بیا

 پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386
 

مو سی تو زنم وصله ز جونم

تو سی کی زنی که مو ندونم

 سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386
 

‌‌‌‌

الهي، کوچه هاي دلم دلگيرند از سکوت، از تاريکي از غبار.

خدايا، مي ترسم از اين افتادنها و برنخاستن‌ها. مي‌ترسم از خودم، از اين تارها که وجودم را گرفته‌اند، مي‌ترسم از اينکه رهايم کني و به خويشم واگذاري.

يا لطيف، نور عنايتت را بر پنجره‌هاي غبارآلود دلم بتابان؛ سکوت لبهايم را فرياد بياموز و نگاهم را باران.

دستان بسته‌ام را پرواز بياموز تا کبوتران استغاثه‌ام آسمان حضورت را تجربه کنند. مرا از خويش رهايم کن و به خود بخوان. به خود بخوان و در خود بميران.

الهي، سپاس تو را که با يادت آرام مي گيرم و با نامت قدم بر مي دارم. با تو مي شود کوه‌ها را در نورديد و به قله‌هاي روشنايي رسيد در جنگل‌هاي دور دست اتراق کرد و از چشمه هاي زلال برکت نوشيد.

يا ستار، تويي که دامن آلوده ام را مي بيني و رسوايم نمي کني؛ تويي که پاهاي فرسوده از گناهم را مي‌شناسي و نمي‌شناسي؛ چه بگويم؟ که هر چه هست تو مي‌داني

 یکشنبه هشتم مهر 1386
 

علی ای همای رحمت ، تو چه آيتی خدا را

كه به ماسوا فكندي همه سايه هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علی بين

به علی شناختم من بخدا قسم خدا را

به خدا كه در دو عالم اثر از فنا نماند

 چو علی گرفته باشد سرچشمه بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

 به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

بر و اي گداي مسكين در خانة علی زن

 كه نگين پادشاهي دهد از كرم گدا را

بجز از علی كه گويد به پسر كه قاتل من

 چو اسير تست اكنون به اسير كن مدارا

نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت

 متحيرم چه نامم شه ملك لافتي را

باميد آنكه شايد برسد بخاكپايت

 چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چه زنم چو نای هر دم زنواي شوق او دم

كه لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

همه شب در اين اميدم كه نسيم صبحگاهی

 به پيام آشنائي بنوازد آشنا را

 یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386
 

باغ ِبه این بزرگی نصیب ما غوره شد

شهر ِ به این بزرگی نصیب ما کوره شد

 یکشنبه هجدهم شهریور 1386
 

جشنواره تمدار بیت

http://www.chavil.persianblog.ir/

http://www.loor.ir/

 چهارشنبه هفتم شهریور 1386
 

 من گریه نخواهم کرد من اشک نخواهم ریخت

 من خسته نخواهم شد افسرده نخواهم شد

 فریاد زنم فریاد:

من عشق نمی خواهم

معشوق نمی خواهم می خندم و می رقصم

 فریاد زنم فریاد :

اینگونه خزانم را در عشق نهان کردم

من درد جدا بودن بر گور عیان کردم

 افسوس نخواهم خوردافسانه نمی بافم

 بر شانه هر بادی کاشانه نمی سازم

من زشت نمی گویم بر چهره معشوقم

 اوخوب و وفادار ست من خسته و رنجورم

امروز چنان دیروز افسوس نخواهم خورد

من یادگرفتم عشق بیگانه نمی داند

 جمعه نوزدهم مرداد 1386
 

"ز آسمنا بِوار"

یــاد ِ بـهونا یــه رنگ ، چــین دامــن ِ کـــُرنــگ        

  یــاد پیایل جنگ ،دِلُــمــِن اُورد به تنگ

عجیب آزگــــار بــی ،خـــزونــــم بــهاری بـــی        

  هــر جا اعتباربی ،زنوم بــخــتیاری بی

هــمـــه پــا بـــه پــای هــم ،بُرگلاسون نیبی خم         

  دلا فِروری ز غم، روشنا بیدن چینو شَم

هر جا ایه دیدی نشُون ،ز شیر مردی من قشون        

  بی چی رستم دستون،یلی بیدک لُر زوُن

زنــگل بــیدن میروری،چــی صدف شلار قِری      

 شَده بسته ز ســَری ،بــا لچک مــِر مــری

یــــاد تـــو دیــدن تـــو،گـــل ســور چــیــدن تــو       

 شــو و روز ردن تو ، یعنی دی نَــیدن تو

حـــالا ایـــخام رنگ تون ،سیل زاو روزا بُکــن        

 پَرمون رَ ،ای جوون،نَل که بره اصلمون

نـــوستی تا ِمــن اَوشار مـــَلَایی خـــوت بـــدرار      

  زآسِمُنا بــوار، ارچــه سی کِویــر و خـار

سراینده: نسرین رشمانی

 چهارشنبه بیستم تیر 1386
 

وجه تسمیه بعضی از ضرب المثلها رو که میدونم برا شما هم میزارم امیدوارم مفید باشه

زینه ری به پیاس کِرد و گُد که سی چه تو ملث بَقی میرگَل که سی زنگَل سو

چی اِستونن ،  سی مو چی نیسونی

پیا چار زنوی زید و گُد ای زینه هونو تَرن ،ولی خُت بِهدر دونی که اَوضاع ایما چِطَوره

زینه ریسه ز ِ میره وَرگَنی و گُد مو کار نارُم وا  هَر چی داریم بفروشی سو

و سَر و وضع مونه جور بُکُنی

پیا هر چی گُد به خَرج زینه نَرَهد

ناچار ز ِ اُ قلیل چیه که داشتن یه مُس سو بُرد فِرود و هر چی زینس خواست اِستی

سیس زینه هم خوشحال لواسایی رنگا رنگن به وَر کِرد  و یه قِری خَرد  و دی چی

  قَلِوه ای نداشتن

 ما بقی چیایی که داشتن نهادنسون کول خوسو زینه و داشتن ز ِ یه سروالایی

 اِرَهدن زینه بُنا کِرد هِن هِن کِردن ،پیا وَرگَشت و بِس گُد ها  خُو ِت ایبو

حالا بِکَش

زینه هم دِروَی گُد

اَ یَر سَر بارُم سنگینه

سَر تا پام رنگینه

 زن رو به شوهرش کرد و گفت چرا تو هم مانند بقیه مردها که هرچه خانمهایشان

میخواهند، تهیه میکنند برای من چیزی تهیه نمیکنی

مرد چهار زانو نشست و گفت ای زن آنه میتوانند ولی تو خودت بهتر میدانی که اوضاع ما چطور است

زن صورتش را از شوهرش برگرداند و گفت من کاری به این حرفها ندارم باید هر چیزی داریم بفروشی و سر و  وضع مرا جور کنی

مرد هرچه دلیل آورد حرف زن همان بود

ناچار از اندک وسایلی که داشتند مقداری فروخت و هر چیزی که خانمش خواست تهیه کرد از جمله لباسهای رنگا رنگ که زن آنها را پوشید و تابی خورد

وسیله زیادی نداشتند ، مختصر وسایلی که داشتند روی دوش خود و خانمش گذاشت و از یک سربالایی در حال بالا رفتن بودند  که زن خسته شد و شروع به نفس نفس زدن کرد

مرد برگشت و گفت حالازجرش رو باید بکشی

زن گفت : اگر وسایل سنگینی حمل میکنم در عوض لباسهای رنگارنگی به تن دارم

این ضرب المثل برای کسانی به کار میرود که حاضر هستند همه چیز را فدای خواسته های خود کنند.

 دوشنبه هجدهم تیر 1386
 

یه توشمالی سی یه مالی هی ایزی

دم یه مال دیه یکی پُرسی : 

توشمالی که داره زَنِه سی بُزیَل مو ضرر ناره؟؟

گودن :نه پَه چِکار بُزیَل تو داره!!

گود: خو بزنه تا جونس درا...

 یکشنبه هفدهم تیر 1386
 

بیو تا سیت بُگُم

http://belovadelvager.blogfa.com/

 یکشنبه دهم تیر 1386
 

سلام

یه سوال از کسانی که به این وبلاگ سر میزنند دارم لطفا اون چیزی که بلا فاصله  به ذهنتون میرسه

بنویسید قبلا از همکاری شما سپاسگزارم.

اگه مجبور باشین با یه آدم بوقلمون صفت زندگی کنین چطور باهاش کنار میان و چه جوری باهاش

برخورد میکنین؟

 یکشنبه دهم تیر 1386
 

ز بنگشت گودن سوکی یا سنگینی       به گنجشک گفتن سبکی یا سنگینی

گود سوک سنگینیم دست خومه           گفت سبک یا سنگین بودنم دست خودمه

کاملا واضحه و فکر نکنم احتیاج به توضیح اضافه داشته باشه

 شنبه دوازدهم خرداد 1386
 

اری تی باد                                میروی پیش باد

اگوی تش اخوم                           می گویی آتش می خواهم

این ضرب المثل مواقعی به کار می رود که بخواهیم دو چیز ضد و نقیض رو کنار هم بیاوریم